Ugarit
Miasto zostało odkryte przez przypadek przez rolnika, Mahmouda Manla, który w marcu 1928 roku dokonał przypadkowego odkrycia kamiennych bloków w czasie orki. Było to w miejscowości Ras Szamra (czyli "pole koperkowe" - ze względu na bujną wegetację dzikiego kopru w okolicy), leżącej w Syrii na wybrzeżu Morza Śródziemnego.

Powiadomieni archeologowie już w pierwszej kampanii wykopaliskowej (1929) odnaleźli ślady ogromnych zabudowań miasta-państwa noszącego nazwę Ugarit. Stwierdzono wówczas istnienie wysokiej kultury miejskiej w Syrii w II tysiącleciu przed Chrystusem, a nawet ślady osadnictwa od epoki neolitu. Ugarit trwał do około roku 1180 przed Chrystusem, kiedy to został zniszczony najprawdopodobniej przez "ludy morza". Dzięki pracom wykopaliskowym oprócz świątyń i pałaców odkryto również bogatą literaturę w języku sumeryjskim, akkadyjskim, egipskim i miejscowym - ugaryckim, zapisaną pismem klinowym. Miasto-państwo Ugarit leżało na wierzchołku tzw. Żyznego Półksiężyca (the Fertile Crescent). Terminem Żyznego Półksiężyca określamy obszar od delty Nilu po ujście Tygrysu i Eufratu.

Na tym obszarze od najdawniejszych czasów powstawały osiedliska ludzkie, tędy wiodły szlaki komunikacyjne karawan handlowych i wypraw wojennych. Szlakami wędrowali nomadzi w poszukiwaniu pastwisk dla swoich trzód i tamtędy też maszerowały armie na podbój nowych terytoriów (wojska egipskie, babilońskie, perskie czy Aleksandra Wielkiego).
Największymi zabytkami Ugarit są : Akropolis, pałac królewski, Południowy i północny oraz świątynie Baala i Dagana.

Opracowanie: Maher Hasan
 
hotele | noclegi | wakacje | pobyty | pomoc dla biznesu | syria.pl